Εκτύπωση

Ελληνα με τι άλλο ακόμη θα πληρώσεις το Νεομερκαντιλισμό της Γερμανίας;

Posted in Απόψεις

Στους Φακέλους του Σκαϊ την Τρίτη που μας πέρασε, παρέλασαν σε μια δομημένη αλληλουχία όλοι οι σημαντικοί πρωταγωνιστές της διαχείρισης της κρίσης όπως τη βιώνουμε από το 2009 μέχρι σήμερα. Εν κατακλείδι ανάμεσα σ όλα αυτά που μοιράστηκαν μαζί μας, πασπαλισμένα με ρητορική αυτοκριτική και με περισσή σοφία που αποκτήθηκε από την ενάσκηση των ρόλων που διαδραμάτισε ο καθένας, μας δικαιολόγησαν τον ενδοτισμό τους και τον εκτροχιασμό της ελληνικής οικονομίας αποδίδοντάς τα λίγο πολύ στην απειρία των εταίρων της Ευρωπαικής Ενωσης και δη των Γερμανών που δεν είχαν αντιμετωπίσει μετά το 1940 τέτοιου μεγέθους και τύπου κρίση και στη πεποίθηση και συμμόρφωση των φωστήρων ελλήνων πολιτικών στην Ευρωπαική προοπτική εξεύρεσης λύσης και στη στήριξη της Ευρώπης των λαών.

Είναι όμως τα πράγματα έτσι;

Ο μόνος τρόπος να δικαιολογήσουμε το πώς διαχειρίστηκαν οι Ευρωπαίοι τη κρίση και ειδικά οι Γερμανοί είναι να κάνουμε τη παραδοχή ότι στα επιτελεία τους δεν είχαν οικονομολόγους. Διότι η είσοδος χωρών κρατών όπως η Ελλάδα - μια χώρα που δεν ικανοποιούσε τα δημοσιονομικά κριτήρια και το νομισματικό κριτήριο πληθωρισμού της Συνθήκης του Μάαστριχτ και τα «μαγείρεψε» εν γνώσει τους (των εταίρων) - σε μια νομισματική ένωση με αμετάκλητη ισοτιμία και υπο το βάρος χρόνιων δίδυμων ελλειμμάτων του δημοσιονομικού και του ισοζυγίου διεθνών πληρωμών, θα μεταβαλλόταν σε παρασιτική. Από την περίοδο της Συμφωνίας του BrettonWoods (1944), η οικονομική θεωρία ισχυρίζεται ότι:

Ένα κράτος, που δεν έχει συναλλαγματική ευελιξία και μια ανεξάρτητη εθνική νομισματική αρχή η οποία εκδίδει το δικό της νόμισμα και δεν λαμβάνει μεγάλης κλίμακας μεταβιβάσεις υπο μορφή επιχορηγήσεων (grants=δωρεές)  από τα πλεονασματικά κράτη, ενδέχεται να οδηγηθεί σε χρεοκοπία λόγω αιφνίδιων και ασύμμετρων πληγμάτων στην οικονομία του. (όπως αυτά της κρίσης του 2008)

Η ένταξη μιας χώρας σε μια ζώνη ενιαίου νομίσματος χωρίς δημοσιονομική ενοποίηση διευκολύνει και επαυξάνει το διεθνές εμπορικό ισοζύγιο της ισχυρής και καθαρώς εξαγωγικής χώρας.  Αυτό σημαίνει ότι η ισχυρή οικονομία έχει το συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι των άλλων κρατών μελών να καταγράφει διαρκή πλεονάσματα τα οποία αντιστοιχούν ποσοτικά στα διαρκή ελλείμματα του ισοζυγίου πληρωμών των εισαγωγικών χωρών, επαληθεύοντας τον κανόνα ότι το παιχνίδι του διεθνούς εμπορίου είναι αθροιστικώς μηδέν (zerosumgame).

Αυτό το θεμελιώδες αξίωμα αποτελεί την έννοια του μερκαντιλισμού ενός οικονομικού δόγματος που κυριάρχησε στην Ευρώπη των αποικιοκρατών της περιόδου 1500 -1750 μΧ  και το οποίο εφαρμόζει σήμερα με αδιάρρηκτη συνέπεια η Γερμανία.

Ιάσονας Χανιωτάκης

Πηγές:

Η ανάλυση είναι βασισμένη στη μελέτη του κ.Σπύρου Λαβδιώτη μεταξύ άλλων πρώην ανώτερου αναλυτή χρηματοοικονομικών στην Κεντρική Τράπεζα του Καναδά και από το βιβλίο του Ευρώ η Θηλειά στο λαιμό της Ελληνικής Κοινωνίας – Εκδόσεις Εσοπτρον.

Comments Disclaimer - ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΩΝ

  • Ο σχολιασμός επιτρέπεται μόνο στις ενότητες "Αναδημοσιεύσεις" και "Απόψεις". Για σχολιασμό σε άρθρα των άλλων ενοτήτων μπορεί να δημιουργηθεί από εγγεγραμμένους χρήστες νέο άρθρο στις "απόψεις".
  • Σχόλια που περιέχουν σύνδεσμο σε άλλες σελίδες θα εγκρίνονται από τους διαχειριστές της σελίδας πριν εμφανιστούν
  • Δημοσιεύσεις παλιότερες από 30 μέρες δεν θα μπορούν να σχολιαστούν.
  • Τα σχόλια εκπροσωπούν κάθε σχολιαστή προσωπικά. H sas-eforiakon.gr δεν φέρει ευθύνη για τα σχόλια που αναρτώνται στην ιστοσελίδα της.  Στα πλαίσια προστασίας των επισκεπτών της, η sas-eforiakon.gr θα διαγράφει σχόλια που είναι απειλητικά, προσβλητικά, επιζήμια, δυσφημιστικά, χυδαία, βίαια, υβριστικά ή ρατσιστικά.
  • Για αναφορές σχολίων μπορείτε να επικοινωνήσετε με τους διαχειριστές της σελίδας ή την Συνεργασία Ανεξάρτητων Σχημάτων