Σύντομη Περιγραφή
Με την πρόταση #1 περί προσαρμογής των διατάξεων της παραγράφου 2 του άρθρου 53 του Ν.4174/2013 (Κ.Φ.Δ.) και την επέκταση της νόμιμης προθεσμίας της Φορολογικής Διοίκησης για επιστροφή φόρου στις 150 ημέρες, μόνο για την περίπτωση που ο φορολογούμενος έχει προσφύγει στην ΔΕΔ και η προσφυγή γίνεται δεκτή, διορθώνεται μια στρεβλή κατάσταση που έχει δημιουργηθεί από την ίδια τη Φορολογική Διοίκηση λόγω της επέκτασης της νόμιμης προθεσμίας για έκδοση απόφασης από της ΔΕΔ σε 120 ημέρες αντί 60 ημερών που ήταν η αρχικά. Η κατάσταση ως έχει:
- δημιουργεί αξιώσεις στους φορολογούμενους για καταβολή τόκων σε περιπτώσεις που η ΔΕΔ εκδίδει αποφάσεις μετά την 90η ημέρα, με την εμφάνιση σχετικών αιτημάτων ήδη στις σχετικές αιτήσεις τους,
- διογκώνει παράνομα τις επιστροφές προς τους φορολογούμενους, αφού στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν τίθεται καμία προθεσμία για συμμόρφωση της Φορολογική Διοίκηση στις αποφάσεις της Υπηρεσίας Εσωτερικής Επανεξέτασης,
- αλλοιώνει τους δείκτες αποδοτικότητας της Υπηρεσίας, εις βάρος των εργαζομένων, αφού «φουσκώνει» τις επιστροφές έναντι των βεβαιωθέντων και εισπραχθέντων ποσών,
- επιβαρύνει έμμεσα τον κρατικό προϋπολογισμό, άρα και τον απλό πολίτη, αλλοιώνοντας παράλληλα τον αναδιανεμητικό χαρακτήρα της δουλειάς μας.
ΠΡΟΤΑΣΗ #1
Με την παρ. 2. του άρθρου 53 του Ν.4174/2013 (Κ.Φ.Δ.) ορίζεται ότι «Σε περίπτωση καταβολής υπερβάλλοντος ποσού φόρου (αχρεώστητη καταβολή), καταβάλλονται τόκοι στον φορολογούμενο για τη χρονική περίοδο από την ημερομηνία αίτησης επιστροφής του υπερβάλλοντος ποσού φόρου μέχρι την "ημερομηνία ειδοποίησης του φορολογούμενου για την επιστροφή" εκτός εάν η επιστροφή φόρου ολοκληρωθεί εντός ενενήντα (90) ημερών από την παραλαβή από τη Φορολογική Διοίκηση της αίτησης επιστροφής φόρου του φορολογουμένου. Για τους σκοπούς του προηγούμενου εδαφίου, εάν το υπερβάλλον ποσό φόρου συμψηφιστεί με άλλες [φορολογικές] οφειλές, το ποσό θεωρείται ότι επιστράφηκε κατά το χρόνο διενέργειας του συμψηφισμού.».
Με την παρ. 5. του άρθρου 63 του ν.4174/2013 (Κ.Φ.Δ.), ως είχε στην αρχική έκδοση του νόμου (όπως ψηφίστηκε), οριζόταν ότι «Εντός εξήντα (60) ημερών από την υποβολή της ενδικοφανούς προσφυγής στη Φορολογική Διοίκηση, η Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης εκδίδει απόφαση, την οποία κοινοποιεί στον υπόχρεο, λαμβάνοντας υπόψη την προσφυγή, τις πληροφορίες που έλαβε από τον υπόχρεο και τις απόψεις της αρμόδιας φορολογικής αρχής, καθώς και κάθε άλλη πληροφορία που είναι σχετική με την υπόθεση».
Με βάση τις ανωτέρω διατάξεις, όταν η Φορολογική Διοίκηση προέβαινε σε καταλογισμό φόρου κατόπιν φορολογικού ελέγχου και ο φορολογούμενος έκανε αίτηση προσφυγής στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ημερομηνία αίτησης επιστροφής του υπερβάλλοντος ποσού φόρου), η εν λόγω Υπηρεσία είχε 60 ημέρες να αποφανθεί για την ορθότητα του καταλογισμού του φορολογικού ελέγχου. Σε περίπτωση έκδοσης απόφασης από την Δ.Ε.Δ. υπέρ του φορολογούμενου (ημερομηνία ειδοποίησης του φορολογούμενου για την επιστροφή), η Φορολογική Διοίκηση είχε προθεσμία 30 ημερών να εκτελέσει την απόφαση, αλλιώς πλήρωνε στο φορολογούμενο τόκους λόγω εκπροθέσμου.
Στη συνέχεια, λαμβάνοντας υπόψη τον όγκο των αιτήσεων των φορολογουμένων που προσέφευγαν στη Δ.Ε.Δ., ζητήθηκε και πραγματοποιήθηκε τροποποίηση της προθεσμίας για έκδοση απόφασης, από την εν λόγω Υπηρεσία, εντός 120 ημερών από την ημερομηνία της αίτησης ενδικοφανούς προσφυγής. Συγκεκριμένα, με την παρ. 5. του άρθρου 63 του ν.4174/2013 (Κ.Φ.Δ.) ορίζεται ότι ««Εντός εκατόν είκοσι (120) ημερών» από την υποβολή της ενδικοφανούς προσφυγής στη Φορολογική Διοίκηση, η Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης εκδίδει απόφαση, την οποία κοινοποιεί στον υπόχρεο, λαμβάνοντας υπόψη την προσφυγή, τις πληροφορίες που έλαβε από τον υπόχρεο και τις απόψεις της αρμόδιας φορολογικής αρχής, καθώς και κάθε άλλη πληροφορία που είναι σχετική με την υπόθεση.».
Η ως άνω τροποποίηση έγινε χωρίς να προβλεφθεί αντίστοιχη τροποποίηση της παρ. 2 του άρθρου 53 του ν.4174/2013 (Κ.Φ.Δ.). Το γεγονός αυτό έχει ως αποτέλεσμα όλες οι αποφάσεις της Δ.Ε.Δ. να εκδίδονται εκπρόθεσμες, θεωρώντας δεδομένο από την μέχρι τώρα εμπειρία ότι εξαντλείται η νόμιμη προθεσμία για έκδοση απόφασης, δημιουργώντας στους φορολογούμενους αξιώσεις για καταβολή τόκων, χωρίς αυτό να είναι στην πρόθεση του νομοθέτη με βάση την αρχική έκδοση του νόμου, επιβαρύνοντας παράλληλα τον κρατικό προϋπολογισμό χωρίς λόγο.
Κατόπιν των ανωτέρω, ζητείται η προσαρμογή της παρ. 2 του άρθρου 53 του ν.4174/2013 (Κ.Φ.Δ.) σε διάστημα 150 ημερών στην περίπτωση αίτησης ενδικοφανούς προσφυγής, ώστε να διατηρείται και σε αυτή τη περίπτωση η προθεσμία των 30 ημερών για την εκτέλεση της απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών και να μην διαστρεβλώνεται η αρχική πρόθεση του νομοθέτη.