ΣΤΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΕΤΡΑΜΕ ΨΗΦΟΥΣ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΤΡΑΜΕ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ
Οι εκλογές για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια δεν είναι μια συνηθισμένη εκλογική διαδικασία. Οι υποψήφιοι συνάδελφοι που θα εκλεγούν δεν θα εκπροσωπήσουν απλώς μια παράταξη. Θα συμμετέχουν σε αποφάσεις που επηρεάζουν την υπηρεσιακή πορεία όλων των εργαζομένων: μεταθέσεις, αποσπάσεις, υπηρεσιακές μεταβολές και κάθε άλλη κρίσιμη υπηρεσιακή κρίση.
Γι’ αυτό δεν αρκεί να αναρωτηθούμε ποιος θα συγκεντρώσει περισσότερες ψήφους. Πρέπει να αναρωτηθούμε πώς τις συγκεντρώνει και για ποιον σκοπό.
Είναι απολύτως θεμιτό κάθε παράταξη να επιδιώκει τη μεγαλύτερη δυνατή εκλογική στήριξη. Το ερώτημα όμως είναι αν οι ψήφοι αποτελούν τον στόχο ή το μέσο.
Άλλο είναι να ζητάς την εμπιστοσύνη των συναδέλφων επειδή πιστεύουν στις θέσεις, στη συνέπεια και στη μέχρι σήμερα δράση σου. Και άλλο να αντιμετωπίζεις τις υποψηφιότητες ως εργαλείο διεύρυνσης της εκλογικής επιρροής. Όσο μεγαλύτερο το ψηφοδέλτιο, τόσο περισσότερα προσωπικά δίκτυα, τόσο περισσότερες πιθανές ψήφοι.
Το εύλογο ερώτημα είναι:
Όλοι αυτοί οι υποψήφιοι επιλέχθηκαν γιατί κρίθηκαν οι καταλληλότεροι να υπηρετήσουν τον θεσμό των Υπηρεσιακών Συμβουλίων ή επειδή κάθε νέα υποψηφιότητα προσθέτει μία ακόμη δεξαμενή ψήφων;
Κάθε συνάδελφος που αποδέχεται μια υποψηφιότητα αξίζει να κάνει μια δεύτερη σκέψη:
"Αν δεν μπορούσα να επηρεάσω ούτε μία ψήφο, θα μου πρότειναν και πάλι να συμμετέχω;"
Το ερώτημα αυτό δεν μειώνει κανέναν. Αντίθετα, προστατεύει την αξία της ίδιας της υποψηφιότητας. Γιατί κανένας υποψήφιος - εργαζόμενος δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως εκλογικό εργαλείο. Η συμμετοχή σε ένα ψηφοδέλτιο είναι ευθύνη απέναντι σε όλους τους συναδέλφους και όχι απλώς μια συμβολή στην εκλογική δύναμη μιας παράταξης.
Η μεγαλύτερη ανάγκη σήμερα δεν είναι απλώς η ανανέωση προσώπων. Είναι η ανανέωση της αντίληψης για τον ρόλο των Υπηρεσιακών Συμβουλίων. Για πολλά χρόνια, οι ίδιες παρατάξεις κυριαρχούν στη λειτουργία τους, αλλά όταν αυτό συμβαίνει επί μακρόν, εδραιώνεται μια κουλτούρα όπου η εκλογική ισχύς αντιμετωπίζεται ως μέσο διατήρησης επιρροής και δημιουργίας σχέσεων με συγκεκριμένους κύκλους εργαζομένων.
Τα Υπηρεσιακά Συμβούλια όμως δεν υπάρχουν για να υπηρετούν παρατάξεις. Δεν υπάρχουν για να δικαιώνουν όσους στήριξαν μια συγκεκριμένη παράταξη στις εκλογές. Υπάρχουν για να υπηρετούν όλους τους εργαζομένους, με τα ίδια αντικειμενικά κριτήρια, ανεξάρτητα από τις προσωπικές τους επιλογές, τις γνωριμίες τους ή την εκλογική τους προτίμηση. Αυτός είναι ο πραγματικός θεσμικός τους ρόλος.
Η εμπιστοσύνη των εργαζομένων δεν είναι μόνιμη. Κερδίζεται καθημερινά, όταν οι αποφάσεις αποδεικνύουν ότι υπηρετείται το κοινό συμφέρον και όχι η λογική των «δικών μας» και των «άλλων».
Ας αναρωτηθούμε και κάτι ακόμη. Βλέπουμε ολοένα και μεγαλύτερα ψηφοδέλτια. Ανθρώπους που κινητοποιούνται με αξιοθαύμαστη ένταση την περίοδο των εκλογών. Αναρωτηθήκαμε ποτέ τι θα μπορούσε να πετύχουμε αν αυτή η ίδια δύναμη εκδηλωνόταν με την ίδια αποφασιστικότητα για την επίλυση των πραγματικών προβλημάτων των εργαζομένων;
Οι συνέπειες της έλλειψης διαφάνειας και της παραταξιακής λογικής είναι πλέον ορατές. Όταν οι υπηρεσιακές αποφάσεις δεν εμπνέουν απόλυτη εμπιστοσύνη ως προς την αντικειμενικότητά τους, ζημιωμένοι είναι όλοι οι εργαζόμενοι. Γι' αυτό πιστεύουμε ότι στα Υπηρεσιακά Συμβούλια δεν υπάρχουν «δικοί μας» και «οι άλλοι».
Υπάρχουν μόνο εργαζόμενοι που δικαιούνται ίση μεταχείριση.
Ζητάμε την εμπιστοσύνη σας για να υπηρετήσουμε με διαφάνεια, αντικειμενικότητα και δικαιοσύνη όλους τους εργαζομένους, είτε μας ψήφισαν είτε όχι.
Γιατί η ψήφος δεν δημιουργεί υποχρεώσεις απέναντι σε λίγους. Δημιουργεί ευθύνη απέναντι σε όλους.