 |
17 Μαρτίου 2026 |
Ανοιχτή Ανακοίνωση της «Συνεργασίας Ανεξάρτητων Σχημάτων» για
την απαξίωση των Δημοσίων Οικονομικών Υπηρεσιών και την απεργία της 19ης Μαρτίου του 2026
Με αφορμή την κλαδική απεργία των εργαζομένων στην Α.Α.Δ.Ε., στις 19/03/2026 αλλά και τα όσα διαδραματίζονται στην ελληνική κοινωνία και στην Α.Α.Δ.Ε θα προσπαθήσουμε να σας μιλήσουμε ως άνθρωποι που βλέπουν καθημερινά τι σημαίνει να καταρρέουν οι δημόσιες υπηρεσίες που κρατούν όρθια τη χώρα. Προσπαθούμε να δείξουμε την αγωνία η οποία μας διακατέχει, ως εργαζόμενοι που γνωρίζουμε ότι αν δεν δράσουμε όλοι μαζί, οι συνέπειες θα είναι βαριές, όχι μόνο για εμάς αλλά για ολόκληρη την κοινωνία.
Τα επίσημα στοιχεία της Eurostat δείχνουν ότι η αγοραστική αξία του μέσου δημόσιου μισθού στην Ελλάδα βρίσκεται σήμερα περίπου 20% κάτω από τη Βουλγαρία, τη χώρα που είχε διαχρονικά τους χαμηλότερους μισθούς στην Ευρώπη. Πριν από είκοσι χρόνια βρισκόμασταν στο μέσο της ευρωπαϊκής κατάταξης και σήμερα καταλήξαμε να βρισκόμαστε στην τελευταία θέση. Αυτή η πτώση δεν είναι απλώς αριθμοί. Είναι η καθημερινότητα χιλιάδων εργαζομένων που δεν μπορούν να ζήσουν από τον μισθό τους, που βλέπουν τα παιδιά τους να φεύγουν στο εξωτερικό, που νιώθουν ότι η εργασία τους δεν έχει καμία αξία.
Η απαξίωση αυτή δεν αφορά μόνο τον κλάδο μας. Είναι καθολική. Τη βλέπουμε στην υγεία, στην παιδεία, στις κοινωνικές υπηρεσίες. Και κάθε φορά που το δημόσιο αποσύρεται από έναν τομέα της οικονομίας και της κοινωνίας, κάποιος άλλος παίρνει τη θέση του και δεν είναι άλλος παρά τα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα, οι θηριώδεις όμιλοι, οι κερδοσκοπικές εταιρείες που βλέπουν την ανάγκη του πολίτη μόνο ως ευκαιρία κέρδους.
Όταν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί καταρρέουν, οι συνέπειες δεν είναι θεωρητικές αλλά είναι τραγικά πραγματικές. Η έλλειψη ελέγχων και ο διωγμός όσων προσπάθησαν να ασκήσουν ουσιαστικό έλεγχο στον ΟΠΕΚΕΠΕ οδήγησε στην καταστροφή ενός ολόκληρου κλάδου αγροτών και κτηνοτρόφων. Η έλλειψη τεχνικών ελέγχων ήταν ένας από τους κύριους λόγους που οδήγησε στην έκρηξη του εργοστασίου με τα μπισκότα και στην απώλεια ανθρώπινων ζωών. Η έλλειψη ελέγχων στα τρένα μαζί με τις πολιτικές υπέρ του κέρδους και τις αναξιοκρατικές τοποθετήσεις σε όλα τα επίπεδα, οδήγησαν στο δυστύχημα των Τεμπών και στον θάνατο τουλάχιστον 57 ανθρώπων, κυρίως νεαρής ηλικίας.
Κάθε φορά που το κράτος δεν ελέγχει, είτε γιατί δεν μπορεί είτε γιατί ισχυρά συμφέροντα με κυβερνητική κάλυψη το παρεμποδίζουν, κάποιος θα πληρώνει το τίμημα. Και συνήθως θα το πληρώνει με την περιουσία του, με την αξιοπρέπειά του, ίσως ακόμα και με την ίδια του τη ζωή.
Το ίδιο συμβαίνει τώρα και στις δημόσιες οικονομικές υπηρεσίες. Οι Φορολογικές και Κτηματικές υπηρεσίες υπερασπίζονται τα δημόσια έσοδα, τη δημόσια περιουσία, τη φορολογική δικαιοσύνη. Όταν αυτές οι υπηρεσίες απαξιώνονται, δεν χάνει μόνο ο εργαζόμενος σε αυτές. Χάνει ο πολίτης. Χάνει το κοινωνικό σύνολο. Η υποστελέχωση, η εξάντληση, η μισθολογική κατάρρευση και η έλλειψη εργαλείων οδηγούν σε απώλεια εσόδων, σε ενίσχυση των μεγάλων συμφερόντων, σε αδυναμία ελέγχου της μεγάλης φοροδιαφυγής. Και τελικά τα χρήματα που δεν εισπράττονται από τη μεγάλη φοροδιαφυγή τα πληρώνουμε όλοι οι υπόλοιποι. Η κοινωνία οδηγείται σε έναν αργό οικονομικό θάνατο των πολιτών, σε υπογεννητικότητα, σε μετανάστευση των νέων, σε παραίτηση.
Τον Δεκέμβριο του 2024, πάνω από 200 σύνεδροι της Π.Ο.Ε. Δ.Ο.Υ., ποικίλης πολιτικής προέλευσης, δεσμεύτηκαν να αναλάβουν δράση και ψήφισαν ομόφωνα ότι:
«Μετά από 8 χρόνια λειτουργίας της Α.Α.Δ.Ε., έχει καταστεί πλέον σαφές ότι το αφήγημα που συνόδευσε τη σύστασή της έχει καταρρεύσει με κρότο. Η διαφάνεια, η αξιοκρατία, η καταπολέμηση της διαφθοράς, το χτύπημα της φοροδιαφυγής, η ανεξαρτησία από εξωτερικούς παράγοντες, η άμεση εξυπηρέτηση των πολιτών κ.λπ., είναι στοιχεία που ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα της Α.Α.Δ.Ε.. Τόσο οι εργαζόμενοι στις φορολογικές υπηρεσίες, όσο και η κοινωνία στο σύνολό της το έχει πλέον διαπιστώσει και για την ακρίβεια το βιώνει καθημερινά.»
Αμέσως μετά το συνέδριο, εξαιτίας των σχεδίων της Διοίκησης της Α.Α.Δ.Ε. να κλείσει τις περιφερειακές υπηρεσίες της, δηλαδή τις Δ.Ο.Υ., οι κυλιόμενες στάσεις εργασίας και οι επαφές με φορείς προκάλεσαν πλήθος υπομνήματα από δημοτικές αρχές, βουλευτές και κοινωνικούς φορείς, καθώς και επερωτήσεις στη Βουλή για πολλά σχετικά ζητήματα που διαχειριζόταν η Α.Α.Δ.Ε..
Από τη μία, εργαζόμενοι εξαντλημένοι από την αυξανόμενη γραφειοκρατία που δημιούργησε η «πολλά υποσχόμενη» ψηφιοποίηση. Από την άλλη, λογιστές, δικηγόροι, συμβολαιογράφοι και κυρίως οι πολίτες που πλήρωναν την ταλαιπωρία και το κόστος αυτής της ψηφιοποίησης.
Αντί για προσλήψεις και αξιοπρεπείς αμοιβές, κονδύλια διοχετεύονται σε ακριβά κτήρια, σε ιδιωτικές εταιρείες, σε συμβουλευτικές υπηρεσίες. Και ενώ η Ομοσπονδία προετοιμαζόταν για μια μεγάλη κινητοποίηση αποχής από τον προληπτικό έλεγχο εκτός ωραρίου, όπου εργαζόμενοι σε μια από τις πιο σύνθετες και επικίνδυνες διαδικασίες αμείβονται υπερωριακά με λιγότερο από 5 ευρώ την ώρα, ο Διοικητής της Α.Α.Δ.Ε. ακύρωσε μεγάλο μέρος των συνδικαλιστικών αδειών και διευκολύνσεων, με σκοπό να πλήξει τη συνδικαλιστική δράση και αντίδραση. Ήταν μια εκδικητική απόφαση με σκοπό να αποδυναμώσει όσους «ενοχλητικούς» συνδικαλιστές περιόδευαν σε όλη τη χώρα αναδεικνύοντας τις ανεπάρκειες της Διοίκησης της Α.Α.Δ.Ε.. Ο Διοικητής ακύρωσε διευκολύνσεις που ο ίδιος ενέκρινε επί εννέα συναπτά χρόνια, μόνο όταν αντιμετώπισε σοβαρή συνδικαλιστική αντίδραση.
Όταν οι ελεγκτές αποκάλυψαν το «κύκλωμα αχυρανθρώπων», η Διοίκηση το παρουσίασε ως επιτυχία των αλγορίθμων. Όμως η αλήθεια είναι ότι η επιτυχία αυτή ήταν αποτέλεσμα της επίπονης, επικίνδυνης και υποαμειβόμενης δουλειάς ελεγκτών, που ελέγχουν επιχειρήσεις υψηλού κινδύνου. Ωστόσο το θεσμικό πλαίσιο που επιτρέπει τη γρήγορη αναπαραγωγή εικονικών εταιρειών παραμένει άθικτο. Προτάσεις της Ομοσπονδίας για τη φορολογία και την αντιμετώπιση αυτού και παρόμοιων ζητημάτων, αγνοούνται. Η κοινωνία παραμένει εκτεθειμένη.
Προσφάτως, πάνω από το 80% των ελεγκτών υπέγραψαν κείμενο που περιγράφει μια οριακή εργασιακή πραγματικότητα: ανεφάρμοστη στοχοθεσία, αδιαφανή κατανομή υποθέσεων, τεράστια υποστελέχωση, ανεπαρκή εκπαίδευση, εξαντλητικές πιέσεις, μισθολογική κατάρρευση. Τα ζητήματα αυτά έχουν προκαλέσει επερωτήσεις στη Βουλή χωρίς καμία απάντηση από τη Διοίκηση. Αντίστοιχα προβλήματα αντιμετωπίζουν και οι Κτηματικές Υπηρεσίες, που υπερασπίζονται τη δημόσια περιουσία.
Ηλεκτρονικές πλατφόρμες που δεν λειτουργούν αποτελεσματικά, οδηγίες ανύπαρκτες ή ελλιπείς, δεσμευτικές προθεσμίες που όλοι γνωρίζουν ότι είναι αδύνατον να τηρηθούν. Ένα πλαίσιο που σκοπό έχει την αδυναμία εξυπηρέτησης του πολίτη ώστε τελικά το βάρος να μετακυλιστεί στις πλάτες των «τεμπέληδων» Δημοσίων υπαλλήλων. Η συνέχεια γνωστή: Ιδιωτικοποίηση ως …«μάννα εξ ουρανού» αλλά τελικά οι πολίτες λαμβάνουν ακόμα χειρότερες υπηρεσίες τις οποίες, όπως κάθε τι ιδιωτικό, θα αναγκαστούν τώρα να χρυσοπληρώσουν στα μεγάλα συμφέροντα που «πήραν εργολαβία» τη δουλειά.
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση μεταφέρει στην Α.Α.Δ.Ε. εξωπραγματικές δικαιοδοσίες, άσχετες με το κύριο αντικείμενό της, ενώ η επιλογή Προϊσταμένων, Γενικών Διευθυντών κ.λπ. γίνεται με διαδικασίες που χαρακτηρίζονται κάθε άλλο παρά διαφανείς και αξιοκρατικές. Όταν μια υπηρεσία καλείται να συνεργαστεί με OLAF, Europol και Interpol, η αξιοπιστία της ηγεσίας της είναι κρίσιμο ζήτημα. Δεν μπορεί να υπάρχουν σκιές. Δεν μπορεί να υπάρχουν ερωτήματα. Δεν μπορεί να υπάρχει αδιαφάνεια.
Γι’ αυτό η απεργία της 19ης Μαρτίου δεν είναι συντεχνιακή. Είναι αγώνας για τη Δημοκρατία, για τη Διαφάνεια, για το Δημόσιο Συμφέρον. Είναι αγώνας για να μην ζήσουμε ξανά σκάνδαλα σαν του ΟΠΕΚΕΠΕ, για να μην θρηνήσουμε ξανά ζωές όπως στα Τέμπη, για να μην ξαναδούμε εργοστάσια να ανατινάζονται θάβοντας ανθρώπους. Και πολλά παρόμοια περιστατικά επειδή δεν έγιναν οι έλεγχοι που έπρεπε, στον βωμό του κέρδους και των κομματικών εξυπηρετήσεων.
Απαιτείται να υπάρξει διαφάνεια στη στοχοθεσία των ελέγχων και η Α.Α.Δ.Ε. να ελεγχθεί από τη διακομματική επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας στην οποία να αιτιολογήσει τη στόχευσή της. Δεν γίνεται μεγάλα fund να μην έχουν ελεγχθεί ποτέ, ενώ άλλες υποθέσεις, όπως ο έλεγχος του Συλλόγου των Τεμπών, να εμφανίζονται τάχα ως πρωτοβουλία ενός μεμονωμένου ελεγκτή και όχι της Διοίκησης της Α.Α.Δ.Ε., όπως συνέβη στην πραγματικότητα.
Απαιτείται να υπάρξει αλλαγή στη Διοίκηση όπου υπάρχουν ευθύνες. Χρειαζόμαστε ανεξάρτητες έρευνες ικανοποίησης προσωπικού. Στον τελευταίο διαγωνισμό για νέους ελεγκτές καλύφθηκε μόλις το 60% των θέσεων, την ίδια στιγμή που έμπειρα στελέχη εγκαταλείπουν τον κλάδο, την ίδια στιγμή που όσοι ευθύνονται παραμένουν στη θέση τους ή και αναβαθμίζονται.
Απαιτείται να υπάρξει διαφάνεια ακόμη και στα επιδόματα επίτευξης στόχων. Σήμερα κανείς δεν γνωρίζει πώς δίνονται, ενώ ευνοούνται συστηματικά οι υπηρεσίες που δεν έχουν ελεγκτικό αντικείμενο φανερώνοντας ακριβώς την προβληματική στοχοθεσία των ελεγκτικών μονάδων, σε μία «Αρχή» που επαίρεται για αυξημένα έσοδα και αυξημένο αριθμό ελέγχων. Απαιτείται να υπάρξουν γραπτές απαντήσεις για ζητήματα ευνοϊκής μεταχείρισης πολυεθνικών και άλλων κρίσιμων διατάξεων. Η σιωπή δεν είναι θεσμική στάση, ειδικά για τη συνεδριακή απόφαση της Ομοσπονδίας για κατάργηση της απόφασης 1209/2017 με την οποία ευνοούνται ισχυροί επιχειρηματικοί όμιλοι.
Απαιτείται να υπάρξει θεσμική επικοινωνία με τους εργαζόμενους. Οι αλλαγές δεν μπορεί να ανακοινώνονται αιφνιδιαστικά. Οι προτάσεις των στελεχών πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και να απαντώνται.
Απαιτείται να αλλάξει δραστικά η διαδικασία της αξιολόγησης η οποία έχει καταστεί ένα εργαλείο ενίσχυσης της αναξιοκρατίας και μια μήτρα τοξικότητας που μόνο ζημιά κάνει στις υπηρεσίες μας.
Κυρίες και κύριοι, η απαξίωση των ελεγκτικών μηχανισμών δεν είναι τεχνικό ζήτημα. Είναι ζήτημα δημοκρατίας, ισονομίας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Χωρίς ισχυρές δημόσιες οικονομικές υπηρεσίες, η φοροδιαφυγή γιγαντώνεται, τα μεγάλα συμφέροντα κυριαρχούν, οι πολίτες πληρώνουν τον λογαριασμό, η χώρα χάνει πόρους, οι νέοι φεύγουν.
Η απεργία της 19ης Μαρτίου είναι ένα κάλεσμα. Όχι μόνο προς τους εργαζόμενους αλλά προς όλη την κοινωνία.