Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθήσαμε το απόσπασμα της εκπομπής στην οποία συμμετείχε ο Πρόεδρος του Συλλόγου Θεσσαλονίκης – Κιλκίς – Χαλκιδικής στον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel, για την οποία φρόντισε μάλιστα να αποστείλει σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα σε όλους τους συναδέλφους της χώρας.
Στην εκπομπή αυτή είδαμε ένα πρόσωπο αρκετά διαφορετικό από εκείνο που εμφανίζεται μέσα στις συνεδριάσεις των συνδικαλιστικών οργάνων.
Αυτό που μας είπε είναι ότι η εξάρθρωση του κυκλώματος αχυρανθρώπων οφείλεται στην εργασία και τον κόπο των συναδέλφων και όχι στους «αλγόριθμους» και τις επικοινωνιακές φανφάρες της Διοίκησης.
Αυτό που δεν μας είπε είναι η κομματική του παράταξη, η ΔΑΚΕ, αρνήθηκαν να ψηφίσουν την ανακοίνωση που κατέθεσε η Συνεργασία Ανεξάρτητων Σχημάτων, με την οποία αναδεικνυόταν ακριβώς η συμβολή των ελεγκτών και ασκούνταν κριτική στην επικοινωνιακή εκμετάλλευση της υπόθεσης από τη Διοίκηση της Α.Α.Δ.Ε.
Αυτό που μας είπε είναι ότι οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι, ότι οι υπάλληλοι της Α.Α.Δ.Ε. δεν αμείβονται σύμφωνα με τις υπηρεσίες που προσφέρουν και ότι πλέον κανείς δεν θέλει να γίνει ελεγκτής.
Αυτό που δεν μας είπε είναι γιατί η ΔΑΚΕ κρατά εδώ και μήνες στο συρτάρι την ψηφισμένη απόφαση του Γενικού Συμβουλίου για επικαιροποίηση του μισθολογίου και ουσιαστικές αυξήσεις στις αποδοχές των εργαζομένων.
Αυτό που μας είπε είναι ότι οι ελεγκτές πραγματοποιούν ελέγχους με tablets χωρίς δεδομένα κινητής τηλεφωνίας, χωρίς πλήρη πρόσβαση σε νομικές βάσεις και με υπηρεσίες που λειτουργούν οριακά.
Αυτό που δεν μας είπε είναι τι ακριβώς έκανε η παράταξή του όλο αυτό το διάστημα και γιατί δεν ανέλαβε ούτε την ελάχιστη αγωνιστική πρωτοβουλία για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων.
Αυτό που μας είπε είναι ότι δεν υπάρχουν υπηρεσιακά οχήματα σε όλες τις υπηρεσίες για τη διενέργεια των ελέγχων.
Αυτό που δεν μας είπε είναι γιατί η ΔΑΚΕ αρνήθηκε να στηρίξει ακόμη και την πρόταση αποχής από την κατ’ εξαίρεση οδήγηση υπηρεσιακών οχημάτων, παρότι το πρόβλημα είναι πλέον γενικευμένο και επικίνδυνο για τους συναδέλφους.
Την ίδια στιγμή, όταν ο δημοσιογράφος ανέφερε ότι η Α.Α.Δ.Ε. λειτουργεί πλέον ανεξάρτητα από κομματικές παρεμβάσεις, δεν είπε ούτε μία κουβέντα αντίδρασης. Αντίθετα, συμφωνούσε σιωπηλά, παρότι όλοι γνωρίζουμε ότι η παράταση της θητείας του Διοικητή πραγματοποιήθηκε μέσω ειδικής νομοθετικής παρέμβασης της ίδιας της κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Η πραγματικότητα είναι ότι δεν μπορείς να εμφανίζεσαι στα τηλεοπτικά παράθυρα ως υπερασπιστής των εργαζομένων και μέσα στα όργανα να καταψηφίζεις κάθε πρόταση διεκδίκησης και κινητοποίησης.
Και τελικά γεννάται ένα εύλογο ερώτημα: αν η ΔΑΚΕ δεν διεκδικεί τώρα, που η κυβέρνηση είναι πολιτικά «δική της», πότε ακριβώς θα αγωνιστεί για τους εργαζομένους, όταν θα βρίσκεται στην αντιπολίτευση;
Οι εργαζόμενοι δεν έχουν ανάγκη από δημόσιες σχέσεις, ούτε από αγωνιστικές δηλώσεις χωρίς κανένα πρακτικό αντίκρισμα. Έχουν ανάγκη από πραγματική εκπροσώπηση, σύγκρουση όπου απαιτείται και ουσιαστικό αγώνα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειάς τους.